ಕತ್ತಲೆಂಬ,
ನಿತ್ಯ-ಧರ್ಮದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿನ ಬೆಳಕಾದರೆ,
ಸುಪ್ರಭಾತವೆಂಬ,
ನಿತ್ಯ-ಗೀತೆಯೊಳಗಿನ ಸತ್ಯ-ಭಾವವಾದರೆ ಹೆಣ್ಣು ...
ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ!
ಹೃದಯವೆಂಬ,
ಸಾಗರದ ಆಳಕೆ ಸೇರುವ ಮುತ್ತಾದರೆ,
ಬೇಸರವೆಂಬ,
ಸಾಕೆನಿಸುವ ಗಳಿಗೆಗೆ ಸಹನೆಯಾದರೆ ಹೆಣ್ಣು...
ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ!
ಸಾವೆಂಬ,
ಕೊನೆ ಉಸಿರಲ್ಲೂ ನೆನೆಯುವ ಕನಸಾದರೆ,
ಬದುಕೆಂಬ,
ನೂರ್ವರುಷುದ ಕಥೆಯೊಳಗಿನ ಅರ್ಥವಾದರೆ ಹೆಣ್ಣು...
ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ!
