ಪ್ರೀತಿ

ಜೀವ ಜೀವದ ನಡುವಿನ
ಜೀವಜಾಲವಿದು ಪ್ರೀತಿ...

ಒಬ್ಬರನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು
ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದ ರೀತಿ ...

ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬೇಡೆಂಬ
ದೇವರ ಜಾಣತನದ ನೀತಿ...

ದೂರವಾಗಿ ಉಳಿದ ಮನಸಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ...
ಹೃದಯವು ಮೆಚ್ಚಿ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಬಚ್ಚಿಡುವ ಬುತ್ತಿ... ಪ್ರೀತಿ...

ಮಳೆಯಲಿ ನೆಂದೆ ನಾನು

ಮಳೆ-ಹನಿಗಳು ನಗುತ ತಂಪನು ಬೀರುತಿರಲು

ಬಿಸಿಯೆಲ್ಲಾ ಮೌನವಾಗಿ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿ ತಂಪಾಗುತಿರಲು

ಬೆವರಿನ ಹನಿ ಮರೆಯಾಗುವಂತೆ

ಮಳೆಯ ಪ್ರತಿ-ಹನಿಯಲ್ಲೂ ನೆನೆಯುತ

ಮನಸಿನ ನಗೆಯನು ಸವಿಯುತ

ಜಾರಿ-ಬಿದ್ದ ಹೂಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ ಹೊರಟೆ

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟ

ನಿನ್ನ ನೋಟದ ಸ್ಪರ್ಶವು
ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ತಗುಲಿದ ಕ್ಷಣವು
ಏನೋ ಹೇಳುತಿದೆ ಹೃದಯವು ...

ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಅಲೆಗಳ ತಂಪು
ಹೂವಿನ ಕುಡಿಗಳ ಕಂಪು
ಅರಿವಾಗುತಿದೆ ಮನಸಿಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ...

ಮತ್ತೇನೋ ಅಡಗಿದೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲಿ
ನಾನರಿಯದ ನೂರು ಮಾತುಗಳು ಅಲ್ಲಿ
ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಲು ಸೋತೆ ಈ ಕವನದಲ್ಲಿ ...

ಮಳೆರಾಯ

ರವಿ ಮೂಡದ ಬಾನಿನಲಿ

ಮಿಂಚಿನ ದೀಪವ ಹಿಡಿದು,
ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕದವನು ಬಡಿದು,

ಧರೆಯನು ಹುಡುಕಿ ಬರುತಿದ್ದಾನೆ ಮಳೆರಾಯನು...

ಬಾನಾಡಿನಲಿ ಗುಡುಗಿ,

ಕರಿ-ಮೋಡಗಳನು ಕೂಗಿ,

ಧರೆಯನು ಕಾಣಲು ಬರುತಿದ್ದಾನೆ ಮಳೆರಾಯನು...

ಅಗಸವನ್ನೇ ದಾಟುತ,

ಸಾಗರವನ್ನೇ ಸುರಿಯುತ,

ಧರೆಯನು ಸೇರಲು ಬರುತಿದ್ದಾನೆ ಮಳೆರಾಯನು...

ಜ್ಯೋತಿ

ಸ್ವಾತಿಯಂತೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ
ನಿರ್ಜೀವದ ನಿಶೆಗೆ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬುತ
ಬೆಳಗುವ ಕಡೆ ಬೆಳಗಾಗಿಸುವಲಿ
ಪ್ರಶಾಂತತೆ ಪ್ರಸನ್ನವಾಯಿತು ನಿನ್ನಲಿ

ಅಜ್ಞಾನದ ಅವನತಿಗೆ
ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಗತಿಗೆ
ಆಗಸದ ನೇಸರನಂತೆ
ಬೆಳಕಿನ ಬಿತ್ತನೆಗೈಯ್ಯುತ, ನೆರಳಿನ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಡುವೆ

ಉರಿಯುತಲಿದ್ದರೂ ಇಳೆಗೆ, ಬೆಳಕಿನ ಹೊಳೆ ಹರಿಸುವ ನಿನಗೆ
ನಮಿಸುವೆವು ನಿತ್ಯವೂ...