ಮಮಕಾರ ಮಾಯೆ...!

ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದರೆ, ಬೇಯುತಿದೆ ಮನಸು!
ಅಗಲಿ ನಡೆದರೆ, ಬೇಕೆನ್ನುತಿದೆ ಮನಸು!

ಕರುಳು ಹಂಚಿದ ಫಲವೊ...
ನೆತ್ತರಲಿ ಹರಿದ ಬಂಧವೊ...
ಮನಸನು ತಡೆಯುವ ಬಲವೊ ಇದು...

ತವರಿನಲಿ ತಾಯಿಯನು ಅಗಲಿ...
ಪತಿಯ ಪುರಕೆ ಕದಲಿ...
ನಾ ಹೋಗೆನೆಂದಳು ಮದುಮಗಳು ಓರೆಗಣ್ಣಲಿ...!

ಒಪ್ಪದ ಹೆಜ್ಜೆಯನು ತಡೆಯಿತು ಕಣ್ಣೀರು...
ಕೈಬಳೆ, ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಸುಮ್ಮನಾದವು ಕಣ್ಣೀರೆದುರು...
ಹೆತ್ತ ಕರುಳನು ಸಂತೈಸಿದವರೆ ಎಲ್ಲರೂ...

ಇದು ಮಮಕಾರ ಮಾಯೆ...!